“Mutluluğun parada olduğunu düşünüyorsanız, yeterince zengin değilsiniz.” Roman Adler.
“Fenerli Ev"de “İçerideki Işık” akşamı. Burada kimse iş dünyası ile kültürün aynı dili konuşabileceğini kanıtlamaya çalışmadı. Burada sadece konuşuldu — sessizce, en önemli şeyden. Kelimeler tükendiğinde geriye kalandan.
Vakfın koruyucuları, hospisin genç hastalarını desteklemek için MJ Hall’da bir araya geldi. Tedavisi olmayan hastalıklarla yaşayan çocuklar bize en önemli şeyi öğretiyor: mutluluk günlerin sayısında değil, niteliğindedir. Vakfın misyonu — mutlu anları burada ve şimdi vermek — bu dünyaya dokunan herkesin ruhunda derinden yankılanıyor.
Sanatçıların himaye altındaki çocuklarla birlikte yarattığı tabloların müzayedesi — bu sadece sanat değil. Sözsüz bir diyalog, ama ışıkla. Çocuğun ve sanatçının aynı dili konuştuğu bir yaratım.
Akşama ortaklar, hükümet temsilcileri ve önde gelen medya katıldı: TASS, Forbes, RBC, İzvestiya, Kommersant ve diğerleri. Palyatif bakıma gösterilen ilgi çok değerlidir. Toplumun olgunluğunu anlatır.
Organizatörlere ayrıca teşekkürler. Küçük bir etkinliği bile düzenlemek kolay değildir. Burada gerçek bir ölçek vardı. Organizasyon, mekânın süslemesi, ikram, mekânın kendisi — her ayrıntı düşünülmüştü. Tema canlı ve gerekli çıktı. Ana mesaj, fikrin kendisi — övgünün ötesinde.
Akşam yeni, duyarlı koruyucular çekti. En önemlisi — gösterdi ki: “Fenerli Ev"in etrafında, başkasının acısının asla başkasının olmadığı güçlü ve aydınlık insanlardan bir topluluk oluşuyor.
İçerideki ışık herkeste var. Aramaya gerek yok, yakmaya da. O sadece var. Onu kapatmamak, saklamamak yeterli. Vermek.
